De buurt-super, de groenteman en de visboer zijn van een uitstervend ras. In een tijd waarin franchiseketens meer en meer de dienst gaan uitmaken, zijn de avondwinkel, het café op de hoek en vooral de snackbar een der laatste mohikanen. Het zijn symbolen geworden van klein ondernemerschap. En plekken waar je nog terecht kunt voor een kort moment van persoonlijk contact in een stedelijke omgeving.

Amsterdam telt ruim 400 snackbars. Qua aanbod en uiterlijk ontlopen ze elkaar nauwelijks. Naast de bekende frites en frikadellen, verkopen de meeste snackbars tegenwoordig ook shoarma, roti en Turkse pizza. En het assortiment blijft zich aanvullen en vernieuwen. Maar de missie blijft onveranderd, helder en onomwonden: hier kun je snel en goedkoop wat te eten krijgen. Een formule die geen eisen stelt en alles mogelijk maakt. Niets hoeft, alles mag. Zo heeft de eigenaar van snackbar Holendrecht al zijn tafels en stoelen weggehaald, omdat hij last had van hangjongeren. Maar zijn verzameling voetbalvaantjes laat hij hangen.

Een jaarlang fotografeerde ik in de snackbars in Amsterdam. Dit is een selectie van het resultaat. Een dwarsdoorsnede van eetgelegenheden, waar het TL licht fel en de patat goudgeel is, ongeacht of je in Zuidoost, de Baarsjes of het centrum bent.

In opdracht van het Fonds voor BKVB en het Stadsarchief Amsterdam. Eigen concept.